اين هم يک شعر از انسيه موسويان همسرم:

از آسمان

 

يك شب صدا زدند تو را

 

                        فوج فرشته ها                                                                                                          

ناگاه

 

يك جفت بال روشن شفاف

 

بر شانه هاي محض تو روييد

 

با ماه

            با ستاره سخن گفتي

 

خورشيد

 

پيشاني نجيب تو را بوسيد