خبرگزاري ها ديروز خبر جالبي را منتشر کردند. براساس اين خبر، کتاب ، محبوب ترين کالاي اينترنتي در جهان است و ميزان خريد اينترنتي کتاب روزبه روز در حال فزوني است.
نتايج يک تحقيق نشان مي دهد، 41درصد از کاربران اينترنتي به خريد کتاب اقدام کرده اند که اين ميزان نسبت به سال گذشته ، رشدي 7درصدي را نشان مي دهد.
نکته جالب اين است که بالاترين ميزان رشد خريد اينترنتي در جهان متعلق به کره جنوبي و هند است ، در حالي که انگليس در رتبه دهم اين رده بندي قرار دارد.
ديدن نام کشورهايي چون امريکا، آلمان ، اتريش ، ويتنام ، برزيل ، مصر، چين و تايوان در اين فهرست نشان مي دهد که استقبال از خريد اينترنتي کتاب به کشور يا قاره خاصي اختصاص ندارد و اين روند در تمام جهان فراگير شده است.
اين خبر نشان مي دهد، ايده هاي نظريه پردازاني چون امبرتواکو که پيشتر رواج رويکرد به اينترنت را به معناي تهديد کتاب و کتابخواني ندانسته بودند، تا چه حد درست است.
اما در اين ميان ، جايگاه ايران کجاست؟ چندي پيش ، شنيديم کتاب «جاي خالي سلوچ» نوشته محمود دولت آبادي هفته ها پس از قرار گرفتن در فهرست فروش سايت آمازون ، هيچ خريداري پيدا نکرده است.
اين کتاب داراي ارزش ادبي بسيار بالاتري از بسياري از کتاب هاي پرفروش آمازون نظير نوشته هاي خالد حسيني دارد و داخل کشور نيز چاپ هاي متعدد و فروش بالايي داشته است ، پس بايد مشکل را در جاي ديگري ديد.واقعيت اين است که نبود زيرساخت هاي تجارت الکترونيک در کشور و فرهنگ خريد اينترنتي از يک سو و از سوي ديگر، عدم پوشش کتاب هاي ايراني از سوي ناشران مطرح و بين المللي باعث غريب افتادن آثار ادبي و فرهنگي فارسي در فضاي مجازي شده است و تا زماني که دولت و بخش خصوصي سرمايه گذاري کافي و برنامه ريزي شده اي در خصوص استفاده از اين فضاي گسترده براي معرفي و فروش توليدات فرهنگي انجام ندهند، در بر همان پاشنه اي مي چرخد که پيشترها و اکنون چرخيده است و مي چرخد.