نيمه شعبان تزديك است ومن پيشاپيش اين حادثه ي بزرگ تاريخ بشر را به همه ي شماتبريك مي گويم.شعري را كه مي خوانيد زمستان سال گذشته در ايام حج در مكه گفته ام.در ايام شريفي كه ياد وذ كرحضرت مهدي (عج) بيشتر از هر زمان ديگري در جانها بيقراري مي كند

مثل دختران گل به دست

بر سر چهارراههاي احتمال

خسته از قرارهاي مي رسد... نمي رسد

 

مثل يك جوانه

چشم انتظاريك بهانه ي زلال

 

مثل كودكان مهد

بي قرار بوسه هاي مادرانه

چارچوب آشناي خانه

 

...چشم مي كشم

براي ديدنت

رسيدنت

چشم مي كشم

 ولي نمي رسي

 

راستي وبلاگ خانمم هم به آدرس زير راه اندازي شده است:

www.ensiye.persianblog.ir