چند روزی می خواستم این نوشته را اینجا بنویسم ولی تنبلی و شاید برخی مصلحت اندیشی ها بازم می داشت از نوشتن.

ماجرای خروج  خانم نرگس کلهر دختر مشاور رئیس دولت از کشور و پناهندگی ایشان به خارج ، اسباب جار و جنجال رسانه ای شده است و این خانم در رسانه های مستقر در خارج مرتب حاضر شده است و از طرفی اظهارات و پاسخ های متقابل رسانه ای پدر و مادر ایشان در رسانه های داخلی را دیده ایم و خوانده ایم.

در این که این قضیه خواهی نخواهی سیاسی است شکی نیست و هنگامی که دختر یک مقام ارشد دولتی علیه موضعگیری های سیاسی پدرش بی پروا حرف می زند ، موضوع برای رسانه ها جذاب است پس من هیچ رسانه ای چه داخلی و چه خارجی را در دامن زدن به این بحث مقصر نمی دانم . اصلاً حرف من سر چیز دیگری است.

خانواده ی کلهر به دلایلی که به خودشان مربوط است از مدت ها پیش دچار مشکلاتی بوده اند . این خانواده امروز با خارج شدن دختر خانواده و مصاحبه هایش علیه پدرش اختلافاتشان را از محیط خانه بیرون کشیده اند و در رسانه ها فریاد می زنند.اگر این خانواده به هر دلیل نمی فهمند که حتی یک خانواده ی دچار بحران نیز باید حرمت خود و انتسابشان را نگه دارند من و شمای رسانه ای نباید از خودمان بپرسیم که جای این دعواهای خانگی منظر عموم است؟ آیا عموم مردم باید در جریان باشند که اقای کلهر - که چه خط و ربط سیاسی شان را بپسندیم و چه نپسندیم شخصیتی هنرمند و فرهنگی است - چند ماه است منزل نرفته است و نفقه ی زن و بچه اش را چند حساب کرده است؟ 

خانم کلهر جوان و پدر و مادرشان هر سه در این ماجرای ناپسند مقصرند اما من بیشترین تقصیر را به گردن نرگس کلهر می دانم . گیرم پدر ایشان از نظر سیاسی  وحتی خانوادگی مرتکب اشتباهات بزرگی شده باشد - که به نظر من شده است- آیا این خانم باید از یاد ببرد که این مرد پدر اوست  ؟ آیا باید از صدای امریکا جواب پدرش را بدهد ؟ من و شمایی که امروز به دلایلی کاملاً سیاسی از این بی حرمتی خانم کلهر دلمان خنک می شود و کیف می کنیم  خودمان را به جای پدر ایشان بگذاریم و ببینیم این شیوه انسانی و اخلاقی است؟

پیوستن خانم کلهر به یک جریان سیاسی که مورد تایید ماست و به آن دل بسته ایم ( اگر دل بسته ایم) آیا جوازی برای تایید کاری ناشایست و غیر اخلاقی است؟ من شجاعت و هنرمندی نرگس کلهر ( بدون آن که بدانم محتوای فیلمی که ساخته است چیست) تحسین می کنم اما شاید از جایگاه یک پدر به او می گویم به پدرت زنگ بزن و از او عذرخواهی کن .بی شک  خیر تو در این است .

پی نوشت:لغو امتیاز روزنامه ی ارزشمند سرمایه یک روز پس از تکیه زدن محمدعلی رامین بر کرسی معاونت مطبوعاتی- بی سلیقگی تا کجا؟!