برای:همشهری نازنینم استاد محمدرضا شجریان  

 

 

نه باران

 

نه بوران

 

نه آتش

 

نه طوفان

 

صدای تو انگشت تبدار آن دختر نوجوانی است

 

که یک نام را بر بخار تن شیشه

 

       ننوشته خط زد

 

 

 

صدای تو انگشت یخ بسته ی مادر تازه پیری است

 

که در اشک ریز گلاب و گلایل

 

گل از نام یک مرد می شست

 

 

 

 

 

صدای تو سوسوی مهتاب

 

در چشم های شبی بی پناه است

 

صدای تو

 

آتش نه

 

طوفان نه

 

آه است