موهایت را بسته ای

گوشواره هایت می رقصند

و دستی موسیقی کائنات را تنظیم می کند

موهایت را باز می کنی

چهان نوزادی می شود

که در خواب می خندد

 

پ ن: یادداشت "دفتر شعر جوان به مثابه یک نوستالوژی " یادکردی از کنگره های شعر جوان و علی اخگر را اینجا بخوانید