وبلاگهای ادبي؛اينجا دوغ و دوشاب درهم است

 
images/20060103/weblog.jpg
 
«وبلاگ نويسي» پديده اي تازه ولي فراگير در کشور ماست ؛ پديده اي که سابقه چنداني ندارد اما به دليل جذابيت و امتيازاتش مورد توجه بسيار قرار گرفته است.
يکي از جلوه هاي چشمگير اين پديده ، رويکرد اهل هنر بخصوص شاعران و داستان نويسان به سوي آن است و شايد بتوان دلايل متعددي براي اين رويکرد برشمرد از جمله جاذبه ها و اختصاصات اينترنت و برتري هاي آن نسبت به نشر مکتوب ، نبودن محدوديت هاي بيروني و مشکلات پيش روي نشر و چاپ اما اين رويکرد باعث بروز مضرات و اتفاقات ناخجسته اي نيز در فضاي مجازي اينترنت شده است که يک نمونه مجسم آن وفور آثار ضعيف از لحاظ فني و شعرهايي است که به صورت ويراسته نشده در اين محيط يافت مي شود.

ماست و شيره در هم اند

سعيد بيابانکي ، شاعر معاصر که خود نيز دستي در وبلاگ نويسي دارد با اشاره به ويژگي هاي مثبت وبلاگ از جمله داشتن يک صفحه اختصاصي با کمترين زمان نداشتن دردسر تشريفات اداري و گرفتاري هاي دسترسي به تريبون هاي عمومي براي ارائه شعر ، مي گويد: براي چاپ کتاب شعر ، شاعر بايد حداقلهاي لازم فني را برخوردار باشد ولي در فضاي وبلاگها به دليل بي در و دروازه بودن اين فضا ، به قول ما اصفهاني ها ماست و شيره در هم است و کار بسيار ابتدايي و اثر بسيار عالي در کنار يکديگر موجود است.
اين شاعر اصفهاني با اشاره به اين که برخي وبلاگ نويسان با دست زدن به شگردهاي مختلف سعي در جذب بازديدکننده بيشتر در صفحات خود دارند ، مي گويد: بالا رفتن آمار بازديدکنندگان باعث ايجاد احساس اعتماد منفي در صاحبان اين وبلاگ ها مي شود که آثار سوء آن در آثار بسياري از آنان مشاهده مي شود. بيابانکي ضعف سيستم نشر و چاپ کتاب در کشور را عامل مهمي در جذب شاعران و داستان نويسان به سوي وبلاگ نويسي مي داند و به حل و فصل معضلات اين عرصه از جمله اقتصادي شدن نشر ادبي و شکستن حلقه انحصار چاپ و نشر تاکيد مي کند.

مضرات وبلاگ نويسي ؛هزينه اي که بايد پرداخت

محمد رمضاني فرخاني ، شاعر ديگري است که از جمله پيشگامان گرايش به تاسيس وبلاگهاي ادبي محسوب مي شود. وي معتقد است قضاوت درباره وبلاگ نويسي به دليل نو بودن اين پديده در ظرف زماني فعلي زود است.
رمضاني با اشاره به نسبت ناموزون ميان تعداد بي شمار وبلاگها و ميزان اندک وبلاگهاي قابل توجه مي گويد: بيشتر اين وبلاگها در حقيقت دفترچه خاطرات اينترنتي هستند که به دليل جذابيت هاي فضاي سايبر و نبود محدوديت هاي معمول به محلي براي بروز عصبيت هاي اجتماعي ، تک گويي و اعلام موضعهاي پراکنده تبديل شده اند. وي رقابت ميان صاحبان وبلاگها براي جذب مخاطب و بيننده را به مسابقه هاي گل کوچک در محلات تشبيه مي کند و مي گويد: اين فرصتي است که آدمها در عرصه دنياي مدرن و در فضايي مجازي حقايق وجوديشان را عرضه کنند. وي با رد اين مساله که نبود ويراستاري ، نقطه ضعفي براي وبلاگهاست مي گويد: هنگامي که به سمت وبلاگ مي رويم ، در حقيقت اين قرارداد را پذيرفته ايم که رسانه اي را براي بازخواني تک گويي هاي افراد انتخاب کرده ايم وبلاگ قرار نيست مرجع باشد. وي فرصت انتخاب را مهمترين ويژگي فضاي مجازي مي داند و مي گويد: وبلاگ فرصت خلاقيت را از ديگران نمي گيرد ، همان گونه که گروهي در شعر ، به سوي امثال مهدي سهيلي و سيد علي صالحي مي آيند و بعد با گسترش مطالعات و آموخته هايشان به اخوان و فروغ و شاملو مي رسند ، عده اي نيز مي توانند اين فضاها را تجربه کنند و بعد به فضايي مي رسند که شايستگي آن را دارند اين ، هزينه اي است که ما در مقابل تجربه هاي نوين مي پردازيم.