انتشار انتخاب هاي آقاي عباس کيارستمي هنرمند نامدار کشور از ديوان حافظ در مدت زمان کوتاه پس از انتشار باعث بروز حرف و حديثهاي فراوان شده است.
اساس کار کيارستمي در گزينش و تدوين اين مجموعه بر برجسته سازي بخشهايي از مجموعه کلي آثار و غزلهاي حافظ استوار است. او در اين انتخاب ، شعر حافظ را به شکل کپسول هاي کوچک از شفاخانه خواجه شيراز که شعرش «همه بيت الغزل معرفت است» به خوانندگانش عرضه کرده است


موافقان اين گزينش عمدتا از شيفتگان آثار هنري و شخصيت تحسين شده اين هنرمند در چهارسوي خاک اند و به اعتبار همين شيفتگي معتقدند «هر چه آن خسرو کند، شيرين بود»، مخالفان اين کتاب اما دل نگرانند که حافظ به عنوان نقطه اوج ادبيات و فرهنگ ايراني و اسلامي ، اسباب تجربه اندوزي هاي خام دستانه و نگاههاي برآمده از فرهنگ آن سوي آبها قرار گيرد؛ دلواپسي موجهي که با اعلام خبر آغاز کار گزينش و خلاصه سازي اشعار شيخ شيراز سعدي شيرين سخن از سوي آقاي کيارستمي بيشتر هم شده است


نويسنده اين نوشتار هرگز بر سر آن نيست که حافظ را که کلام و سخنش ثروت جاودانه همه ايرانيان است در انحصار گروهي خاص قرار دهد و نگاه و تماشاي شخصي و هنري متفاوت از شعر او را ناديده انگارد؛ ولي مساله اينجاست که به ياد داشته باشيم حرمت امامزاده با متولي است و اگر اهل فرهنگ و هنر بيش از ديگران حرمت گذار شعر حافظ نباشند، از ديگران انتظاري نيست
شناخت حافظ به آن اعتبار که او سرآمد قرنها تفکر، انديشه و هنرورزي در سرزمين ماست و خود تلفيقي باشکوه از فرهنگي ديرسال و باستاني با عميق ترين آموزه هاي مذهبي و اسلامي ؛ نيازمند سالها تفحص و جستجو و شناخت است


حافظ بيش از هر هنرمندي ايراني است و کپسولي کردن شعر او تنها به اين دليل که هنر امروز با ذات خلاصه گرايش مي پسندد، به معناي نشناختن روح شعر حافظ است ؛ اشتباهي که پيشتر از آن ديگراني مرتکب شدند و به بهانه حافظ به دنبال طرح خود بودند